بررسی تفاوت کابل‌ فیبر نوری سیمپلکس و دوپلکس

کابل‌ فیبر نوری

وقتی در مورد پچ کابل‌ فیبر نوری صحبت می‌کنیم، محصولات مرتبطی که در ابتدا به ذهن ما خطور می‌کند معمولاً پچ کابل فیبر چند حالته و تک حالته هستند. البته هنوز انواع دیگری نیز وجود دارد. این متن شما را با این کابل‌ها آشنا می‌کند. قبل از اینکه به پچ کابل‌های فیبر سیمپلکس و دوپلکس برسیم، ابتدا با دو کلمه سیمپلکس و دوپلکس آشنا می‌شویم.

 

سیمپلکس در مقابل دوپلکس

سیمپلکس و دوپلکس به چه معناست؟

برای شروع بحث درباره کابل‌ فیبر نوری ابتدا بهتر است بدانیم که معنای سیمپلکس و دوپلکس چیست؟

طبق تعریف “ITU-T”، یک مدار سیمپلکس مداری‌ست که در آن سیگنال‌ها می‌توانند در یک زمان تنها در یک جهت جریان داشته باشند. در این حالت یک سر فرستنده است، در حالی که سر دیگر گیرنده است و قابل برگشت نیست.

با این حال، در زمان‌های دیگر، ارتباطات می‌تواند در جهت معکوس نیز جریان یابد. که جریان نیمه دوپلکس محسوب می‌شود. سیستم نیمه  دوپلکسبه معنای یک کانال ارتباطی‌ست که در یک جهت در یک زمان عمل می‌کند و ممکن است برگشت پذیر باشد. یک قیاس خوب برای سیستم نیمه دوبلکس، دستگاه واکی تاکی‌ست، این دستگاه یک رادیو دو طرفه است که دکمه فشار مکالمه دارد. زمانی که کاربر محلی می‌خواهد با شخص از راه دور صحبت کند، این دکمه را فشار می‌دهد که فرستنده را روشن و گیرنده را خاموش می‌کند و از شنیدن صدای فرد از راه دور و در حین صحبت جلوگیری می‌کند.

 

کابل‌ فیبر نوری

 

“Duo”  به معنای «دو» است و  “plex” به معنای تاکردن است.

سیستم‌های مخابراتی دو طرفه یک سیستم نقطه به نقطه (point-to-point) است که از اتصال حداقل دو دستگاه تشکیل شده است. سیستم‌های دو طرفه در بسیاری از شبکه‌های مخابراتی که به آنها امکان ارتباط هم زمان در دو جهت رفت و برگشت را می‌دهد استفاده شده است.

 

کابل‌ فیبر نوری

کابل‌ فیبر نوری سیمپلکس

کابل‌های فیبر نوری Simplex زمانی استفاده می‌شود که سیگنال فقط باید در یک جهت حرکت کند. آنها برای خاتمه تولید طراحی شده اند که در آن سازگاری و یکنواختی برای عملکرد سریع و کارآمد، حیاتی‌ست.

کابل فیبرنوری سیمپلکس از یک فیبر منفرد، بافر محکم (روکش شده با بافر 900 میکرونی روی پوشش بافر اولیه) و با استحکام کولار (فیبر آرامید)، برای استفاده در داخل ساختمان تشکیل شده است و بیشتر برای کاربردهای پچ کورد و بک‌پلین استفاده می‌شود. کابل‌ فیبر نوری Simplex در برنامه‌های کاربردی مورد استفاده قرار می‌گیرد که فقط نیاز به انتقال داده های یک طرفه دارند. بازخوانی داده‌های آنالوگ به دیجیتال، رله‌های سنسور حمل و نقل در بزرگراه بین ایالتی، و سنسورهای سرعت و مرز خودکار (برای برنامه‌های ورزشی) همه از کاربردهای عالی  کابل فیبر نوری Simplex هستند.

این شکل از کابل فیبر می‌تواند ارزان تر از کابل‌های Duplex باشد، زیرا مواد کمتری در آن دخیل است. کابل فیبر سیمپلکس یک فیبر منفرد است که در حالت تک حالت، چند حالته یا حفظ پلاریزاسیون موجود است و می‌تواند استحکام و انعطاف‌پذیری مورد نیاز برای کاربردهای اتصال فیبر امروزی را برآورده کند.

 

کابل فیبر نوری دوپلکس

کابل فیبر نوری دوپلکس از دو فیبر تشکیل شده است که توسط یک اتصال نازک بین دو روکش یا ژاکت به هم وصل شده اند. ( ژاکت کابل فیبر نوری، لایه آخری‌ست که روی کابل قرار می‌گیرد.)

چه تک حالته و چه چند حالته آن، در برنامه‌هایی استفاده می‌شوند که داده‌ها باید به صورت دو طرفه منتقل شوند. یک فیبر، داده‌ها را در یک جهت انتقال می‌دهد و فیبر دیگر داده‌ها را در جهت مخالف منتقل می‌کند. ایستگاه‌های کاری بزرگ‌تر، سوئیچ‌ها، سرورها و سخت افزارهای اصلی شبکه به کابل‌ فیبر نوری دوطرفه نیاز دارند.

پچ کورد فیبر

انواع فیبر دوپلکس

نیمه دوپلکس: داده‌ها را می‌توان تنها در یک جهت و در یک زمان ارسال کرد.

:Full-Duplex داده‌ها در دو جهت به طور همزمان منتقل می‌شوند.

سایر اطلاعات دوبلکس: یک سیستم ارتباطی دوپلکس یک سیستم نقطه به نقطه است که از دو طرف یا دستگاه متصل به هم تشکیل شده است که می‌توانند در هر دو جهت به طور همزمان با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.

در حال حاضر، سیستم‌های دوپلکس در بسیاری از شبکه‌های ارتباطی به کار می‌روند، یا برای ایجاد یک «خیابان دوطرفه» و یا ارائه یک «مسیر معکوس» برای نظارت و تنظیم از راه دور تجهیزات در میدان استفاده می‌کنند.

 

روکش‌‌های فیبرنوری

جنس روکش کابل‌ فیبر نوری

متناسب با محیط کاربری کابل‌های فیبر نوری، روکش‌‌های فیبرنوری (Outer Jacket) از مواد مختلفی ساخته می‌شود. با توجه به شرایط فیزیکی محیطی که در آن فیبر نوری مورد استفاده قرار می‌گیرد، توجه به جنس و ساختار روکش کابل از اهمیت زیادی برخوردار است. همچنین جنس روکش کابل در بحث ایجاد اتصالات نیز اهمیت دارد.

 

کابل فیبر سیمپلکس

کابل فیبر سیمپلکس از یک رشته شیشه فیبر پلاستیکی تشکیل شده است و برای کاربردهایی استفاده می‌شود که فقط به انتقال اطلاعات یک طرفه نیاز دارند. فیبر سیمپلکس اغلب در مواردی استفاده می‌شود که فقط یک خط انتقال و دریافت بین دستگاه‌ها مورد نیاز است یا زمانی که از سیگنال داده مالتی پلکس استفاده می‌شود (ارتباط دو جهته روی یک فیبر منفرد). فیبر سیمپلکس به صورت تک حالته و چند حالته موجود است.

ساختار کابل‌های فیبر نوری بر اساس استاندارد IEC 60794-2-11 طبقه بندی می‌شود، شناخت کافی از این استاندارد راهنمای شما در انتخاب کابل‌ فیبر نوری مناسب با پروژه شما خواهد بود. استاندارد “DIN EN IEC 60794-2-11 VDE 0888-10” معتبرترین استاندارد صنعت فیبر نوری در طراحی ساختار است، معتبرترین برندهای کابل‌های فیبر نوری مانند کورنینگ CORNING و متز کانکت METZ CONNECT و دراکا DRAKA که تنها تولید کنندگان فیبرهای  نوری غیر حساس به خمش در جهان هستند. همواره روی کابل‌های تولید خود از این استاندارد ساختاری استفاده می‌نمایند، همچنین ‌تمامی تولید کنندگان کابل فیبر نوری که فرایند تولید روکش را انجام می‌دهند و اعتبار خود را روی کابل و در فواصل مشخص اطلاعات استاندارد ساختاری را مطابق این استاندارد چاپ می‌نمایند.

 

چند نکته برای انتخاب کابل فیبر سیمپلکس و دوپلکس

هنگام خرید یک کابل فیبر نوری، مهم است که انواع مختلف ویژگی‌های اصلی موجود در خود کابل را درک کنید. هر یک از این ویژگی‌های مختلف تأثیرات متفاوتی بر توانایی شما در انتقال اطلاعات به طور قابل اعتمادی خواهد داشت و این ویژگی‌های متفاوت بر پروژه کابل کشی نیز تأثیر می‌گذارد. در صورت خرید کابل، باید هزینه کابل فیبر نوری را جستجو کنید. اکنون، بیایید نگاهی به رایج‌ترین کابل‌های فیبر نوری بیندازیم.